Uwaga, uwaga, razem z wiosną 🌻przychodzi do Was kolejna recenzja ⏰📖📚 w ramach akcji „Kocha, lubi, recenzuje…”
Autorka: Iwona Rosiek z Biblioteka Publiczna w Ujanowicach
Pozornie historia jedna z wielu. Pobrali się, zamieszkali razem, pojawiło się dziecko.
On przystojny, zaradny, po przejściach, ideał.
Ona ładna, już rozwódka, ale ufająca, że nowy związek będzie udany i szczęśliwy.
Z zewnątrz sielanka, lecz w czterech ścianach już brak idylli…
Paulina sama zawsze decydowała o sobie. Po pierwszym małżeństwie zostało jej tylko dziecko i wspomnienia. Wydawać by się mogło, że doświadczona, samotna matka potrafi uczyć się na błędach i już dostała lekcję od życia. Małżeństwo z Jackiem miało być dzieleniem radości i trosk wspólnego życia. Rzeczywistość jednak zaczęła do niej docierać dopiero jakiś czas po ślubie. Drobne sygnały, które zaczęła dostrzegać z opóźnieniem jeszcze nie obudziły w niej alarmu. Potrafiła wiele znieść, czasem zbagatelizować, trwając w tym stanie kolejne lata. Oglądając się na innych, zatraciła własny instynkt. Jej azyl szybko stał się niebezpieczną pułapką.
Co sprawia, że tak trudno nam przerwać to pozorne bezpieczeństwo i spokój?
Czy warto zachowywać pozory swoim kosztem?
Czy tylko tragedia jest w stanie wyrwać nas z letargu bezczynności?
Czy może trudne doświadczenia mają służyć temu, abyśmy przeżywając je, mogli coraz lepiej wykorzystywać swoje życie?
Bo niezależnie od tego, czego doświadczamy, to co trudne, jest także wzbogacające.
Miejmy odwagę widzieć w przeciwnościach losu coś wartościowego dla siebie.
Zachęcam gorąco do lektury, która choć lekka w odbiorze, porusza ważne tematy.